Geschiedenis.nl

Als je van Italie en geschiedenis houdt kun je natuurlijk overal in dat prachtige land terecht maar in juni 2026 was ik blij verrast door de schoonheid van de archeologische parken bij Tharros en Nora aan de westkust van Sardinie. En de bijbehorende musea in Cabras en Pula.

Rechts: Beeld van een Nuraghische strijder in het museum van Cabras. Foto Reinard Maarleveld

Vanaf de baai van Oristano in Torre Grande zie je op de noordelijke landtong (het schiereiland van Sinis) de overblijfselen van Tharros, een stad uit de Oudheid, nu omgetoverd tot een archeologisch park waar je de resten van verschillende beschavingen tussen 1000 v. Chr. en 1700 n. Chr. kunt aantreffen. Er zijn nog steeds archeologen aan het werk. "I see wonderful things" zei Howard Carter tegen Lord Carnarvon.  Dat lijkt me de belangrijkste drijfveer voor dat mooie beroep. Het idee dat je een unieke vondst doet. Een levende, warme herinnering aan een verloren tijdperk. Was ik maar archeoloog geworden. 

 Bij mooi weer (bijna altijd dus) kun je voorbij Tharros doorlopen naar het puntje van de landtong, Capo San Marco, waar nog de resten van een Catalaanse uitkijktoren staan. Tussendoor kun je zwemmen in 'het schoonste water van Europa' (schrijven de reisgidsen).

Rechts: Romeinse beelden uit museo Patroni in Pula. Foto: Reinard Maarleveld

Vlakbij Torre Grande ligt Cabras, een plaatsje met een fraai archeologisch museum: Civico museo archeologico Giovanni Marongiu. Hoogtepunt van dit kleine museum is een apart gebouw met daarin 'le statue dei Giganti di Mont’e Prama': de beelden van de reuzen van Mont’e Prama'. Het zijn beelden uit de Nuraghische beschaving van zo'n 2,5 meter hoog van menselijke figuren in wapenrusting. Ze dateren uit de periode van de late bronstijd (1000 v.Chr - 700 v.Chr) en zijn qua vorm verwant aan vroege Griekse beelden (Cycladische kunst, kouroi). Onvergetelijk mooi.

Iets zuidelijker aan de Westkust ligt Pula, als stadje niet zo heel bijzonder. Maar er is een parel van een museum: Il Museo Archeologico Comunale Giovanni Patroni.

Het is gevestigd in een bescheiden oude stadsvilla en na een jarenlange verbouwing begin dit jaar (2026) heropend. Het is niet groot maar overzichtelijk, ruim en met liefde ingericht. Je vindt er veel voorwerpen die behoren bij een andere stad uit de Oudheid, even buiten Pula: Nora.

Rechts: Nora met de Catalaanse uitkijktoren in de verte. Foto: Reinard Maarleveld
Net als Tharros zijn de restanten van Nora voor bezoekers ontsloten door de aanleg van een archeologisch park aan de voet van een Catalaanse uitkijktoren. En ook hier vinden we de resten van drie beschavingen: Nuraghen, Feniciërs en Romeinen. Het mooiste aan Nora vond ik de overblijfselen van de Romeinse thermen vlak na de ingang. Hiernaast is nu de snackbar gevestigd. Qua plek een gelukkige keuze want je hebt hier als bezoeker hetzelfde spectaculaire uitzicht over zee als de Romeinen die de thermen bezochten. We namen er een cappuccino en een 'bombolone con crema' bij. La vita era bella. 

Video over Tharros van Sardegna TV: